باب ششم در بيان خوارق عادات و ظهور كرامات معجز آيات امام العارفين على مرتضى - كرّم اللّه وجهه - و ما يتعلّق بها : در شواهد النبوّة مسطور است كه : « به روايات صحيحه به ثبوت پيوسته كه چون امير المؤمنين پاى مبارك بر ركاب نهادى ، افتتاح تلاوت قرآن مجيد كردى و تا پاى ديگر بر ركاب دوّم نهادى ختم نمودى و به روايتى : هنگام سوارى تا ايستادن شتر ، تمام كردى . » منقبت : هم در كتاب مذكور مسطور است كه : « حقّ سبحانه به مناجات امير المؤمنين دو مرتبه جمشيد خورشيد را به دار الملك مغرب شتافته بازگردانيد ؛ يك مرتبه در عهد حيات آن سرور در سال هفتم از هجرت بعد از فتح خيبر در منزل صهبا و مرتبهء دوم بعد از وفات آن سرور - صلّى اللّه عليه و آله و سلّم . و اسماء بنت عميس و جابر بن عبد اللّه انصارى و ابو سعيد خدرى - رضى اللّه عنهم - روايت كرده‌اند كه : در منزل مذكور ، امير المؤمنين پيش سيد المرسلين بود كه آثار وحى بر آن سرور ظاهر شد و از گرانى وحى ، سر مبارك در كنار متبرّك امير نهاده و زمان نزول وحى به مرتبه‌اى امتداد يافت كه آفتاب غروب كرد و امير المؤمنين نماز عصر را نشسته به اشارت ادا نمود . چون وحى متجلى گشت ، آن سرور پرسيد : اى برادر ، نماز عصر از تو فوت شد ؟ گفت : يا رسول اللّه ، به اشاره ادا نمودم . فرمود : دعا كن يا اخى كه خداى تعالى به بركت دعاى تو آفتاب را برگرداند و نماز عصر به وقتش